» Bríonna tatú » Cad a chiallaíonn tatú maighdean mhara?

Cad a chiallaíonn tatú maighdean mhara?

Clár ábhair:

Is carachtar i mbéaloideas a lán náisiún an carachtar tatú maighdean mhara. Bhí an-tóir uirthi i measc na Slavach agus cónaitheoirí thíortha Iarthar na hEorpa.

Mar gheall ar an spéis san íomhá de nimfeach farraige ó thaobh ealaíontóirí agus filí de ré Victeoiria, rinne íomhá liteartha na maidine áille le heireaball éisc scáth ar chuma “fhíor” na maighdeana mara.

I dtéacsanna béaloidis, tá a lán acu i bpáirt le kikimors agus carachtair deamhanta eile. Tá a gcuma frithchúiseach, agus fágann a gcuid nósanna go bhfuil siad inmhianaithe.

I finscéalta na Slavach, tháinig maighdeana mara ar chailíní óga marbh nár éirigh leo pósadh, nó leanaí neamhghluaiste. Bhí maighdeana mara óga ann freisin, ach bhí siad chomh gann sin nach raibh aon trácht orthu go praiticiúil.

Bhí na maighdeana ina gcónaí go príomha san fhoraois nó sa réimse. Bhí eagla ar na Slavaigh roimh mhaighdeana mara, agus i seachtain Rusalnaya b’fhearr leo gan sew (“ionas nach mbeadh súile na maighdeana mara ag sew suas”), níor ghlac siad díoltas sa fhollán (“ionas nach gcuirfeadh na maighdeana mara a súile i bhfolach ") agus níor chuaigh sé isteach san fhoraois.

Tá íomhá mhaighdean mhara i mbéaloideas na Slavach diúltach den chuid is mó... Is féidir leo "tic a chur", agus an fómhar a mhilleadh, agus eagla a chur orthu go mór. Ó am ársa, bhí an gruagach Slavach le heireaball ina siombail d’fhoraoisí, d’aibhneacha agus de lochanna.

Shocraigh áitritheoirí Chríoch Lochlann an mhaighdean mhara san fharraige, agus thug sí na tréithe carachtar is gné dhílis de charachtair mhiotaseolaíochta eile, go háirithe na sirens. D’fhéadfadh sí mairnéalach a bhearradh agus é a iompar isteach i ndoimhneacht na farraige.

Áit chur i bhfeidhm an tatú maighdean mhara

Sa chultúr nua-aimseartha, tá íomhá an mhaighdean éisc ábhartha go leor. Tá tatúnna maighdeana mara le fáil sa dá ghnéas agus i réimse leathan fo-chultúir. Cuireann príosúnaigh pictiúr den sórt sin i bhfeidhm freisin. Ina shuí ina aonar ar chloch, tá nimfeach le heireaball siombail den ádh agus den tsaoirse, agus ceangailte le ancaire, seasann sé díomá i measc daoine, cailliúint an rud is dearfaí. Is minic a aimsítear tatúnna maighdeana mara i measc mairnéalaigh agus iascairí. De réir finscéalta na hEorpa, ní raibh a lán ionadaithe ón ngairm seo contrártha le cuairt a thabhairt ar áilleacht na farraige.

Taispeántar pictiúr den sórt sin ar chorp mná óga, siombalíonn sé a leithéid de ghnéasacht agus an fonn nach bhfuil an oiread sin ann teaghlach a chruthú agus smacht a bheith aici ar fhear, a huacht a chur faoi réir. Is í áilleacht agus contúirt i bhfolach príomhbhrí na híomhá seo sa chás seo.

Má chuireann fear pictiúr le maighdean mhara air féin, ciallaíonn sé seo go bhfuil meon paiseanta aige, go bhfuil sé grámhar agus ábalta gníomh álainn a dhéanamh maidir leis an áilleacht a rinne é a shárú.

Tá an tatú maighdean mhara an-álainn ar fad. Má labhraímid faoi chailíní, ansin cuirtear i bhfeidhm é ar chodanna cruinn an choirp, a shiombailíonn baininscneach agus eroticism. Caitheann fir íomhá den sórt sin ar an forearm, ghualainn, nó cófra.

Taispeántar iasc Mhaighdean ar go leor cineálacha. Déantar idirdhealú idir an mhaighdean mhara “Eorpach” agus léiriú mealltach ar a aghaidh agus cuma mhaslach, mhaslach uirthi. Ar an láimh eile, tá áilleacht shocair agus shocair ag a deirfiúr Slavach. Uaireanta léirítear an maighdean eireabaill le sciatháin, ach sa chás seo, glacann fantaisíocht an ealaíontóra, fonn ar an seánra fantaisíochta.

Grianghraf de tatú maighdean mhara ar an gcorp

Grianghraf de tatú maighdean mhara ar an lámh